روغن دی او پی(DOP)

روغن دی او پی چیست؟

روغن دی او پی(DOP) یا همان دی اکتایل فتالات یک نوع روغن صنعتی نرم کننده می باشد. این روغن از واکنش میان یک الکل به نام دو اتیل هگزانول و فتالیک انیدرید در حضور یک کاتالیزور فلزی ماننده زینک اکساید(ZnO) و حرارت تولید می شود. فرآیند کلی تولید روغن دی او پی شامل چند مرحله از جمله استریفیکیشن، الکل زدایی، شستوشو و خنثی سازی، خشک کردن، فیلتراسیون جذبی و… می باشد.

ویژگی های فیزیکی و ظاهری

روغن دی او پی مایعی شفاف و روشن می باشد. این ماده معمولا بی رنگ و یا به رنگ زرد روشن می باشد. روغن دی او پی ماده ای بی بو می باشد.

این روغن همچنین در آب نا محلول بوده و در روغن های معدنی محلول می باشد.

کاربردهای روغن دی او پی

کاربردهای این روغن شامل موارد زیر می شود:

نرم کننده PVC: در اغلب فرآیند های تولید مواد پلیمری ساخته شده از پلی وینیل کلراید(PVC)، در ابتدا پلاستی سول های پی وی سی که در واقع دانه های شکری مانند و سخت هستند به صورت سوسپانسیون در یک روغن نرم کننده(پلاستی سایزر) ماننده روغن دی او پی در می آیند.

صنایع پلی یورتان: از روغن در او پی ماننده روغن دی او ای(دی اکتایل ادیپات) به منظور کاهش سختی و افرایش ارتجاعیت در ترکیبات پلی یورتانی ماننده فوم های پلی یورتان می توان استفاده کرد. همچنین یکی دیگر از کاربردهای مهم روغن دی او پی در تولید فوم های نگهدارنده دور فیلتر هوای خودرو می باشد.

گرانول سازی: گرانول ها یا کامپاندهای EVA(اتیلن ونیل استات)، PVC و… که از ترکیب این مواد پلیمری خام همراه با یک روغن نرم کننده مانند دی او پی و سایر افزودنی های مورد نیاز برای صنعت مورد استفاده ترکیب شده و بصورت مواد اولیه کامپاند شده و آماده مصرف به صنایع مختلفی ماننده زیره های کفش عرضه می شود.

تولید چسب ها
صنایع چرم مصنوعی
صنایع کفش
رنگسازی
شیلنگ سازی
کابل سازی
نوار دور شیشه
اسباب بازی

و…

فروشگاه مواد اوّلیه .

متیلن کلراید

متیلن کلراید یا دی کلرومتان چیست؟

دی کلرومتان (DCM یا متیلن کلرید، متیلن بی کلراید یک ترکیب آلی کلردار با فرمول CH2Cl2 است. این مایع بی رنگ و فرار با بوی شیرین و کلروفرم مانند به طور گسترده به عنوان حلال استفاده می شود. اگرچه با آب قابل اختلاط نیست، اما قطبی است و با بسیاری از حلال های آلی قابل اختلاط است. این مایع فرار دمای جوشی در حدود 40 درجه سانتی گراد دارد.

منابع طبیعی دی کلرومتان عبارتند از منابع اقیانوسی، جلبک های بزرگ، تالاب ها و آتشفشان ها. با این حال، اکثر دی کلرومتان در محیط زیست نتیجه انتشارات صنعتی است.

تهیه و توزیع عامل فوم زای فیزیکی متیلن کلراید که برای تولید اسفنج های با دانسیته زیر 20 کیلوگرم بر مکعب الزامی می باشد.

افزودن متیلن کلراید به فرمولاسیون اسفنج سبب سبک تر شدن اسفنج و هچنین پایین آمدن دمای اسفنج هنگام تولید می شود. زیرا متیلن کلراید با گرفتن گرمای واکنش (به ویژه گرمای واکنش میان آب و تی دی آی) تبخیر شده و تولیدگاز می کند. در واقع به عنوان یه عامل فوم زای فیزیکی عمل خواهد کرد. همچنین افزودن متیلن کلراید به فرمولاسیون اسفنج سبب نرم تر شدن اسفنج و در اصطلاح پایین آمدن سختی اسفنج خواهد شد.

تولید

متیلن کلراید با تصفیه کلرومتان یا متان با گاز کلر در دمای 400-500 درجه سانتیگراد تولید می شود. در این دماها، متان و کلرومتان هر دو تحت یک سری واکنش‌ها قرار می‌گیرند که به تدریج محصولات کلردار بیشتری تولید می‌کنند. به این ترتیب، در سال 1993 حدود 400،000 تن در ایالات متحده، اروپا و ژاپن تولید شد.

CH4 + Cl2 → CH3Cl + HCl

CH3Cl + Cl2 → CH2Cl2 + HCl

CH2Cl2 + Cl2 → CHCl3 + HCl

CHCl3 + Cl2 → CCl4 + HCl

خروجی این فرآیندها مخلوطی از کلرومتان، دی کلرومتان، کلروفرم و تتراکلرید کربن و همچنین کلرید هیدروژن به عنوان یک محصول جانبی است. این ترکیبات با تقطیر جدا می شوند.

متیلن کلراید اولین بار در سال 1839 توسط شیمیدان فرانسوی Henri Victor Regnault (1810-1878) تهیه شد که آن را از مخلوطی از کلرومتان و کلر که در معرض نور خورشید قرار گرفته بود جدا کرد.

کاربردها

فراریت و توانایی متیلن کلراید برای حل کردن طیف وسیعی از ترکیبات آلی، آن را به حلال مفیدی برای بسیاری از فرآیندهای شیمیایی تبدیل می‌کند. در صنایع غذایی، از آن برای کافئین زدایی قهوه و چای و همچنین برای تهیه عصاره رازک و سایر طعم دهنده ها استفاده می شود. فرار بودن آن منجر به استفاده از آن به عنوان یک پیشرانه اسپری آئروسل و به عنوان یک عامل دمنده برای فوم های پلی اورتان شده است.

پیوند هیدروژنی

متیلن کلراید یک اسید لوئیس است که می تواند با دهنده های الکترون پیوند هیدروژنی برقرارکند. به عنوان یک اسید سخت طبقه بندی می شود و در مدل ECW گنجانده شده است. این یک حلال است که در بسیاری از مطالعات ترمودینامیکی پیوند دهنده و گیرنده استفاده شده است.

استفاده های تخصصی

نقطه جوش کم این ترکیب شیمیایی به ماده شیمیایی اجازه می دهد تا در یک موتور حرارتی که می تواند انرژی مکانیکی را از اختلاف دماهای کوچک استخراج کند، عمل کند. نمونه ای از موتور حرارتی متیلن کلراید پرنده آبخوری است. اسباب بازی ای که در دمای اتاق کار می کند.

متیلن کلراید پلاستیک های خاصی را به صورت شیمیایی جوش می دهد. به عنوان مثال، برای آب بندی بدنه کنتورهای الکتریکی استفاده می شود. اغلب به عنوان یکی از اجزای اصلی چسب های جوش پلاستیک فروخته می شود، همچنین به طور گسترده توسط علاقه مندان به ساختمان سازی برای اتصال اجزای پلاستیکی به یکدیگر استفاده می شود. معمولاً به آن “Di-clo” می گویند.

متیلن کلراید همچنین در صنعت چاپ پوشاک نیزکاربرد دارد.

متیلن کلراید در زمینه آزمایش مواد در مهندسی عمران استفاده می شود. به طور خاص از آن در طول آزمایش مواد قیر به عنوان یک حلال برای جدا کردن بایندر از سنگدانه‌های آسفالت یا ماکادام استفاده می‌شود تا امکان آزمایش مواد را فراهم کند.

این ماده به عنوان جزء اصلی پاک کننده رنگ استفاده شده است، اما استفاده از آن برای این منظور در حال حاضر در ایالات متحده و اتحادیه اروپا ممنوع است.

سمیت

با وجود اینکه متیلن کلراید کمترین سمیت را در میان کلروهیدروکربن های ساده دارد، خطرات جدی برای سلامتی دارد. فراریت بالای آن، آن را به یک خطر حاد استنشاقی تبدیل می کند. همچنین می تواند از طریق پوست جذب شود. علائم مواجهه بیش از حد حاد با دی کلرومتان از طریق استنشاق عبارتند از: مشکل در تمرکز، سرگیجه، خستگی، حالت تهوع، سردرد، بی حسی، ضعف، و تحریک دستگاه تنفسی فوقانی و چشم. عواقب شدیدتر می تواند شامل خفگی، از دست دادن هوشیاری، کما و مرگ باشد.

متیلن کلراید همچنین توسط بدن به مونوکسید کربن متابولیزه می شود که به طور بالقوه منجر به مسمومیت با مونوکسید کربن می شود. قرار گرفتن حاد در معرض آن از طریق استنشاق منجر به نوروپاتی بینایی  و هپاتیت شده است. تماس طولانی مدت با پوست می تواند منجر به حل شدن برخی از بافت های چربی در متیلن کلراید شود که منجر به تحریک پوست یا سوختگی های شیمیایی می شود.

ممکن است سرطان زا باشد، زیرا با سرطان ریه، کبد و پانکراس در حیوانات آزمایشگاهی مرتبط است. سایر مطالعات حیوانی سرطان سینه و سرطان غدد بزاقی را نشان داد. تحقیقات هنوز مشخص نیست که چه سطوحی ممکن است سرطان زا باشد. سمیت جنینی در زنانی که در دوران بارداری در معرض آن قرار می گیرند، اثبات نشده است. در آزمایشات حیوانی، در دوزهایی که برای مادر سمی بود، جنین سمی بود اما هیچ اثر تراتوژنی مشاهده نشد.

در افرادی که از قبل مشکلات قلبی دارند، قرار گرفتن در معرض متیلن کلراید می‌تواند باعث ریتم غیرطبیعی قلب ویا حملات قلبی شود. افراد مبتلا به مشکلات کبدی، سیستم عصبی یا پوستی ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض متیلن کلراید بدتر شوند.

مقررات

در بسیاری از کشورها، محصولات حاوی متیلن کلراید باید دارای برچسب هشدار دهنده خطرات سلامتی آن باشند.

در فوریه 2013، اداره ایمنی و بهداشت شغلی ایالات متحده (OSHA) و مؤسسه ملی ایمنی و بهداشت شغلی هشدار دادند که حداقل 14 ماشین کار وان حمام از سال 2000 بر اثر قرار گرفتن در معرض متیلن کلراید جان خود را از دست داده اند. این کارگران به تنهایی، در حمام هایی با تهویه ضعیف، با حفاظت تنفسی ناکافی و بدون آموزش در مورد خطرات متیلن کلراید کار می کردند. از آن زمان OSHA استاندارد دی کلرومتان را صادر کرده است. در اتحادیه اروپا، پارلمان اروپا در سال 2009 به ممنوعیت استفاده از دی کلرومتان در پاک کننده های رنگ برای مصرف کنندگان و بسیاری از متخصصان رأی داد. این ممنوعیت در دسامبر 2010 اعمال شد.

در اروپا، کمیته علمی مقادیر محدودیت مواجهه شغلی (SCOEL) برای دی کلرومتان یک حد قرار گرفتن در معرض شغلی (میانگین وزنی 8 ساعته) 100 پی پی ام و یک حد قرار گرفتن در معرض کوتاه مدت (15 دقیقه) 200 پی پی ام را توصیه می کند.

نگرانی در مورد اثرات سلامتی آن منجر به جستجوی جایگزین در بسیاری از این برنامه ها شده است.

در 15 مارس 2019، آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) قانون نهایی را برای ممنوعیت ساخت (از جمله واردات و صادرات)، پردازش، و توزیع متیلن کلراید در تمام پاک کننده های رنگ برای مصرف مصرف کننده صادر کرد.

تاثیرات محیطی

ازن

دی کلرومتان توسط پروتکل مونترال به عنوان یک ماده تخریب کننده لایه ازن طبقه بندی نشده است. قانون هوای پاک ایالات متحده، دی کلرومتان را به عنوان یک عامل تخریب کننده ازن تنظیم نمی کند. تحقیقات اخیر نشان می دهد که دی کلرومتان و سایر مواد هالوژنه بسیار کوتاه مدت (VSLSs)، علیرغم عمر کوتاه جوی کمتر از 0.5 سال، می توانند در تخریب لایه ازن استراتوسفر نقش داشته باشند، به ویژه اگر در مناطقی که انتقال سریع به استراتوسفر وجود داد منتشر شوند. فراوانی اتمسفر دی کلرومتان در سال های اخیر افزایش یافته است.

غلظت ازن اندازه گیری شده در عرض های میانی از زمین تا استراتوسفر از سال 1998 تا 2016 به میزان 2.2 واحد دابسون، کمی کمتر از 1 درصد کاهش یافته است. دلایل این کاهش نامشخص است، اما یک فرضیه تایید نشده وجود مواد کوتاه مدت مانند دی کلرومتان در پایین جو است.

کاتالیزور قلع(کاسموس)

کاتالیزور قلع که در بازار ایران با نام کاسموس شناخته می شود در واقع T9 یا Stannous Octoate می باشد که همان ترکیب شیمیایی قلع2-اتیل هگزانوات می باشد. این کاتالیزور در سیستم ها پلی یورتان به عنوان کاتالیزور پلیمریزاسیون یا همان کاتالیزور واکنش ژل شدن شناخته می شود. که سبب پیشرف واکنش میان گروه های هیدروکسیل پلی ال با گروه های عاملی ایزوسیاناتی می شوند.

مشخصات فنی کاتالیزور قلع

فروشگاه مواد اوّلیه

کاتالیزور آمین(دابکو)

کاتالیزورهای آمین شامل انواع مختلفی می باشند. به عنوان مثال کاتالیزور آمین با نام تجاری A1 یا کاتالیزور DABCO 33-LV هر دو در واقع کاتالیزور آمین می باشند که قدرت اولی تقریبا سه برابر دومی می باشد.

کاتالیزورهای آمین معمولا سبب پیشرفت هردو واکنش ژل شدن و فوم شدن در تولید انواع مختلف فوم های پلی یورتان می شوند. اما در تعداد زیادی از منابع معتبر علمی از کاتالیزور آمین به عنوان کاتالیزور فوم شدن در فرآیند تولید اسفنج پلی یورتان یاد شده است. لذا کاتالیزورهای آمین را می توان دارای تاثیر دوگانه و هم زمان در پیشرفت هردو واکنش یاد شده دانست، زیرا پیشرف بیشتر واکنش فوم شدن با آزاد شدن حرارت زیادی همراه می باشد که همین حرارت می تواند سبب پیشرفت سریع تر واکنش ژل شدن شود.

مشخصات فنی انواع کاتالیزورهای آمین:

Dabco 33-LV

Dabco BL-11

Niax A-1

فروشگاه مواد اوّلیه

روغن سیلیکون

روغن های سیلیکون گرید های بسیار مختلف و متفاوتی دارند که کاربرهای آنها نیز نسبت به یکدیگر بسیار متفاوت می باشند. از میان این گریدهای مختلف، گرید های از قبیل 580-620-618-6688 و… در تولید اسفنج ها و فوم های نرم پلی یورتان مورد استفاده قرار میگیرند.

روغن سیلیکون های مورد استفاده در تولید این دسته از فوم های پلی یورتان، دارای ساختارپلیمری شاخه دار شامل پلی دی متیل سیلوکسان در زنجیره اصلی و کوپلیمر پلی اتیلن اکساید و پلی پروپیلن اکساید در شاخه های آن می باشند.

روغن سیلیکون در واقع به عنوان عامل فعال سطحی عمل کرده و با کاهش کشش سطحی میان مولکول های گاز ایجاد شده در هنگام تولید فوم با ترکیب مایع پلی یورتانی در حال تشکیل سبب تشکیل سلول های منظم در فوم می شود. همچنین با توجه به موضوع ذکر شده عوامل فعال سطحی ای که مقدار سیلیکون بیشتری در زنجیره اصلی خود دارند، سبب کاهش بیشتر کشش سطحی ذکر شده و لذا تشکیل سلول های بیشتر و کوچکتری می شوند.

مشخصات فنی انواع روغن سیلیکون:

Niax Silicon L-618

Niax Silicon L-620

Niax Silicon L-626

.

فروشگاه مواد اوّلیه

تولوئن دی ایزوسیانات(تی دی آی)

تی دی آی(TDI) چیست؟

تولوئن دی ایزوسیانات یا تی دی آی یک نوع ایزوسیانات مونومری می باشد. تی دی آی مورد استفاده در تولید اسفنج های پلی یورتان در واقع متشکل از دو نوع مونومر است که به نسبت 80/20 باهم ترکیب شده اند.

تولوئن دی ایزوسیانات (TDI) یکی از اعضای خانواده ایزوسیانات‌ها است که مرتبط با شاخه شیمی پلی یورتان‌ها است. در فرایند تی دی آی، تولوئن دی آمین (TDA) با واکنش مجاورتی دی نیتروتولوئن ساخته می‌شود. TDA نیز به نوبه خود با کربنیل دی کلراید واکنش می‌دهد تا تولوئن دی ایزوسیانات (TDI) تولید شود.

 تولوئن دی ایزوسیانات تولید شده در واحدهای پتروشیمی معمولاً ترکیب۸۰ به۲۰ ایزومرهای تی دی آی ۴٬۲ و ۶٬۲ با حداقل عیار ٪ ۹۹/۵ است.

تی دی آی از لحاظ ظاهری مایعی شفاف و بدون رنگ که دارای بویی زننده می باشد است که چگالی آن در حدود 1200 کیلوگرم بر مترمکعب می باشد. دمای ذوب تی دی آی چیزی در حدود 21 الی 22 درجه سانتی گراد می باشد. اما نکته مهم و قابل توجه در این ماده تفاوت در دمای ذوب دو مونومر تشکیل دهنده آن می باشد.

با توجه با دمای ذوب ذکر شده، تی دی آی موجود در بشکه در فصل زمستان به صورت کاملا یخ زده یا بصورت دو فاز مایع و جامد می باشد که قسمت جامد آن معمولا در بخش پایین بشکه قرار گرفته است. نکته حائز اهمیت و بسیار مهم در این مورد این است که با توجه به تفاوت دمای ذوب دو مونور تشکیل دهنده این ماده، برای استفاده از آن در فصل زمستان ابتدا باید کل محتویات داخل بشکه را ذوب و همگن کرد و سپس مقدار مورد نیاز را از آن برداشت. در غیر این صورت به دلیل بهم خوردن نسبت مونومرها مواد کیفیت اصلی خود را از دست داده و ممکن است با مشکل در فرآیند تولید و فرمولاسیون مواجه شویم.

این ماده در واقع نقش عامل پخت را در تولید اسفنج های نرم پلی یورتان بازی می کند. و بصورت هم زمان با آب و پلی ال وارد واکنش می شود.

تی دی آی همانند دیگر ایزوسیانات‌ها، عنصر شیمیایی شاخص و قدرتمند در صنعت پلی یورتان است. با ترکیب با رزین‌های مختلف، می‌توان با تولید تی دی آی پلی یورتان با خواص مختلف ساخت.

تی دی آی علاوه بر به‌کارگیری در صنعت پلی یورتان، در صنعت آلوده‌کننده ها هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. به همین دلیل مخاطرات برای سلامت انسان‌ها و محیط زیست وجود دارد و می‌تواند عوارض خطرناک برای سلامت شخص داشته باشد، بنابراین باید در هنگام استفاده از آن‌ها در صنعت، احتیاط لازم را انجام دهید.

احتیاطات لازمه در استفاده تولوئن دی ایزوسیانات

  1. آگاهی از مخاطرات: باید درباره مخاطرات TDI آگاه باشید و در صورت لزوم، تدابیر لازم برای جلوگیری از آن‌ها را انجام دهید.
  2. با توجه به مخاطرات TDI، ضروری است که در هنگام به‌کارگیری از تی دی آی از امدادات حفاظتی مانند ماسک و عینک حفاظتی استفاده کنید.
  3. تصفیه هوا: در صنایعی که TDI به‌کار می‌روند، ضروری است که تصفیه هوا کافی صورت گیرد، تا بتوان خطر آلودگی هوا را پایین برد.
  4. استفاده از تجهیزات مناسب: برای جلوگیری از آلودگی TDI، باید تجهیزات مناسبی در صنعت، استفاده شود.

خصوصیات تولوئن دی ایزوسیانات (TDI)

فرمول مولکولی: C9H6N2O2

جرم مولی: 174.2 g/mol

شکل ظاهری: مایع بی رنگ تا زرد کم رنگ

چگالی: 1.214 g/cm3 liquid

دمای ذوب: ۲۱٫۸ درجه سانتی‌گراد (295.0 K)

دمای جوش: ۲۵۱ درجه سانتی‌گراد (524 K)

انحلال‌پذیری در آب: واکنش نشان می دهد

.

برگه مشخصات فنی تی دی آی ایرانی

برگه مشخصات فنی تی دی آی چینی

فروشگاه مواد اوّلیه

پلی ال معمولی(3500)

پلی ال معمولی چیست؟

پلی ال 3500 که با نام پلی ال معمولی نیز شناخته می شود، یک نوع پلی ال اتری بر پایه پلی اتیلن اکسید و پلی پروپیلن اکسید می باشد. پلی ال معمولی دارای جرم مولکولی 3500 می باشد، که به همین سبب به آن پلی ال 3500 نیز گفته می شود. همچنین عدد هیدروکسیل این نوع پلی ال در حدود 48 می باشد. عاملیت یا فانکشنالیتی این نوع پلی ال نیز در حدود 3 می باشد، که به همین سبب محصولات نهایی تولید شده از این پلی ال دارای ساختار شبکه ای شده یا کراسلینک خواهند بود.

خواص ظاهری

پلی ال معمولی مایعی سفید و بی رنگ و بدون بو می باشد. وزن مخصوص آن تقریبا برابر با وزن مخصوص آب یعنی 1 گرم بر سانتی متر مکعب بوده و ویسکوزیته آن در دمای اتاق حدود 600 سانتی پویز می باشد.(یعنی نسبت به آب ویسکوز تر می باشد و دارای گرانروی بیشتری است)

کاربردها

پلی ال معمولی در صنایع مختلف پلی یورتان مورد استفاده قرار میگیرد و کاربرد های گسترده ای دارد. از جمله کاربرد های اصلی آن می توان به تولید انواع فوم های نرم و انعطاف پذیر پلی یورتان شامل اسفنج و فوم گرم، و همچنین تولید انواع چسب های تک جزئی و دو جزئی پلی یورتان اشاره کرد.

این نوع پلی ال رایج ترین نوع پلی ال در صنعت تولید ابر و اسفنج می باشد، که به منظور حصول سختی بیشتر در محصول نهایی، عمدتا با پلی ال های 10 درصد و 43 درصد ترکیب می شود که در این صورت عدد هیدروکسیل پلی ال نهایی از میانگین وزن دار عدد هیدروکسیل پلی ال های ترکیب شده به دست می آید.

برگه مشخصات فنی پلی ال معمولی

به منظور کسب اطلاعات بیشتر راجع به انواع پلی ال ها به بخش مقالات مراجعه کنید.

انواع پلی ال ها

فروشگاه مواد اوّلیه

تصاویر برچسب بشکه های مختلف پلی ال

Call Now Button
×